De ziekte van Addison
De ziekte van Addison is een zeldzame aandoening aan de bijnieren waarbij de productie van bijnierschorshormonen
(glucocorticoïden, mineralocorticoïden en androgenen) door de bijnieren met minimaal 90% verlaagd is. Meestal wordt dit veroorzaakt door een auto-immuunziekte, maar ook bijvoorbeeld een infectie of een kankergezwel kan de bijnierschors uitschakelen.
De belangrijkste bijnierschorshormonen die bij de ziekte van Addison niet meer aangemaakt worden zijn cortisol en aldosteron.
Cortisol is een glucocorticoïd die onder andere van belang is bij de stofwisseling. Ook zorgt het ervoor dat het lichaam op stress kan reageren door in situaties van stress in hoge hoeveelheden aangemaakt te worden. Als het lichaam dit hormoon mist ontstaan levensbedreigende situaties doordat de cellen in het lichaam niet goed kunnen functioneren.
Aldosteron is een mineralocorticoïd. Het reguleert de hoeveelheid zouten in het bloed en zorgt ervoor dat de bloeddruk op peil blijft, door ervoor te zorgen dat water teruggetransporteerd wordt vanuit de urine.
Om deze tekorten op te kunnen vangen is het noodzakelijk om de patiënt te behandelen met glucocorticoïden. Daarnaast kunnen ook
mineralocorticoïden worden voorgeschreven. De doseringen van deze medicaties is patiënt en situatie afhankelijk. Zo zullen de
behoeftes per patiënt verschillen en zal de cortisolbehoefte tevens stijgen in situaties van extra inspanningen of stress. Er zal dan ook extra cortisol ingenomen moeten worden in deze situaties.
